maandag 17 juli 2017

Het zit 'm in de driehoek: Tinny met colourblock

Patronen waar je  eindeloos mee kan variëren zijn helemaal mijn ding. Zo heb je de Tinny. Een jurkje met verschillende rok-, mouw-, en kraagopties. Heel wat opties dus. Het enige dat steeds hetzelfde blijft, is de sluiting met blinde rits. En ook daar zijn ondertussen al heel wat aanpassingen gebeurd. Via deze link kan je zien hoe handig Lies om deze blinde rits heen walste en er een mooie open rugsluiting van maakte. Ook Sofie hackte lustig mee en zette haar tutorial zelfs online. Wie nog nooit een blinde rits innaaide, maar het wel graag wilt proberen, raad ik deze webpagina van Compagnie M. aan. Daar vind je tal van gedetailleerde tutorials die je -gratis en voor niets- in meerdere talen kan downloaden.

Herinner je je nog mijn allereerste blogpost over mijn eerste Tinny? Een uiterst eenvoudige versie om te naaien, maar met veel plezier gedragen door de dochter. Bijna tot op de draad versleten. Dat aansluitend bovenlijfje en die toffe cirkelrok zijn helemaal haar ding. Daarom greep ik opnieuw naar dit patroon en besloot voor combinatie nr. 2 van eindeloos te gaan: zonder kraag of strik, met kapmouwtjes, cirkelrok én colourblock.




Ik zocht een stofje in mijn kast en vond er eentje dat ik lang geleden ooit kocht bij een pop-up store. Stilaan was ik er wat op uitgekeken en werd het meer dan hoog tijd om het te verwerken. In combinatie met de colourblock en een tof jeansjasje  vind ik het resultaat best nog (heel goed) meevallen.




Het kleedje heeft de breedte van een 5 jaar, verlengd tot een 6 jaar. Zo heeft het extra lengte om te 'zwierezwaaien' en gaat het hopelijk nog een tijdje mee. De cirkelrok zoomde ik opnieuw om met biaislint, wat het rokgedeelte extra zwaarte geeft om goed rond te draaien. Een blinde rits erin en tadaaa! De dochter is tevreden! Klaar voor een beetje fotospam?




Patroon: Tinny jurk - StraightGrain
Stof: blaadjes- eigen stoffenvoorraad
Stof: Oker - Veritas

Tot een volgende keer!

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie



maandag 10 juli 2017

Een tropische bomberjas

Geen idee waarom die bomberjas zo plots terug in de schijnwerpers stond. Om heel eerlijk te zijn, deed die jas me eerder terugdenken aan een lang vervlogen tijd waarin Johnny's en Marina's de plak zwaaiden. Nog even heb ik geprobeerd om weerstand te bieden, maar al die mooie blogposts zoals die van haar en haar en foto's op Instagram deden daar geen goed aan. Van zodra ik haar bomberjas zag, was ik volledig verkocht. Eindelijk lukte het me om het Johnnygehalte van de bomberjas los te koppelen.

De ene bomber is de andere ook niet. Je moet het maar eens Googlen. Dan weet je meteen wat ik bedoel. Al die verschillende opties, paspelzakjes, en 'deelbare rits-toestanden' deden me watertanden. En zo kwam het dat ik afgelopen zaterdag deelnam aan de workshop Bomberjas bij Madeline de Stoffenmadam. Een hele dag naaien onder de deskundige leiding (inclusief kritisch oog) van Joke van de Paspelpoezen deed mij deugd. Na een hectische maand waarin examens, oudercontacten, rapporten, en andere toestanden centraal stonden, was dit mijn persoonlijk verwennerijtje. En wat voor één!

Omdat ik ineens de moeilijkste versie wilde naaien, koos ik voor paspelzakjes. Die techniek leerde ik vorig jaar in de module broek/rok, maar paste ik nadien nog steeds niet toe in een 'echt' naaisel. Shame on me... Aangezien elke millimeter bij zo'n zakjes moest kloppen, gebruikte ik hierbij zo'n pen die met de warmte van je strijkijzer verdwijnt en wondertape om de driehoekjes even vast te kleven. De jas ineen naaien deed ik op aanraden met een microtexnaald.


Ook leerde ik hoe je je werkstuk moet afstemmen op de lengte van de rits. Daarvoor moest ik mijn heupboord en 'hoekstukje' (tussen rits en heupboord) in totaal 4 cm hoger maken, zodat de rits er perfect in paste. Wat die deelbare rits betreft; ik kreeg daar bijna het koud zweet van. Naadband op zowel buitenstof als voering op de plaats waar de rits komt, bleek een absolute must. Met deze weetjes in het achterhoofd zou ik bijna aan een tweede bomber beginnen! Dat de print van mijn voorpanden moest doorlopen, was ook snel beslist. Altijd leuk als dat gebeurt.





Voor de voering gebruikte ik een petrolkleurige tricot; een dankbare kleur omdat die makkelijk combineert. Over de buitenstof heb ik lang getwijfeld. Zowat alle stofrollen van de Stoffenmadam heb ik tegen mijn gezicht gehouden. Blijkt dan toch dat ik met felle kleuren redelijk goed wegkom. Ik weet al wat doen met die garderobe van mij ;-).

Workshoppen bij Nancy; da's pas ne cadeau se! Vanaf september staat er weer heel wat leuks op de planning, heb ik me laten vertellen. De jacquard van mijn bomber zal vanaf vandaag ook online te koop staan. Ik twijfel of ik hier nog een matching tas bij zou maken...  Wat denken jullie?

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 3 juli 2017

Let's Sti(c)k Together #3: een stralende vakantie tegemoet!

30 juni, 12.05 uur. De schoolbel gaat.
Mijn eerste voltijds werkend schooljaar sinds de geboorte van mijn kinderen zit erop. Net als alle andere leerkrachten zal ik de komende maanden genieten van twee maanden vakantie. Heerlijk!
Leerkracht zijn; het is een job dat niet in je koude kleren gaat zitten. Met tranen nam ik afscheid van mijn duootje en lieve schatjes van patatjes. Ineens niets meer voorbereiden, geen weekplanning meer maken,... Het voelt toch een beetje raar.

Omdat de laatste schoolweken erg druk waren, kwam van naaien niet veel in huis.
Gelukkig hielp de Bloggroep Let's Sti(c)k Together mij om toch nog de juffenkado's te maken waar ik anders misschien niet toe gekomen was. En dat in een periode van examens, rapporten, oudercontacten, verbouwingswerken, een mijn man die op fietsweekend was,... Ik en strikte deadlines zijn altijd een goede match. Om zeker op tijd klaar te geraken, naaide ik voor dit project zelfs tijdens elke vrije minuut tussen mijn oudercontacten door 😉. 

Voor deze derde editie gingen we eens niet met criteria's aan de slag, maar kozen we voor het thema 'Zon, Zee en Strand'. Deze juffenkado's passen er volgens mij perfect in.

Net als vorig jaar ging mijn voorkeur uit naar de VinktasAangezien Loruns juf van de tweede kleuterklas de hare dagelijks gebruikt en ik de mijne geen moment kan missen, stond dit juffenkado al vanaf september op mijn planning. De zoektocht naar geschikte stoffen was niet eenvoudig. Iets naaien waarvan de stoffencombinatie niet geheel bij iemands stijl past, zou jammer zijn. Dan blijft die Vinktas toch maar ergens in de kast liggen. En een Vinktas dient niet om kastruimte te vullen, maar is uitermate geschikt om mee te nemen op uitstap naar -bijvoorbeeld- de zon, de zee, of het strand 😉.

Ik heb het al meermaals getest: je bikini, enkele handdoeken, wat zonnecrème en een goed boek passen er netjes in! Ideaal gerief en een absolute aanrader voor wie op zoek is naar een allround tas.
Benieuwd naar mijn juffenkado's? Wel, hier zijn ze:

Voor elke juf een pakje met een persoonlijk cadeautje...
De kaartjes vond ik bij de Flying Tiger in Oostende.

Pandacanvas: Bobby Sewing
Roze interieurstof: Madeline de Stoffenmadam
Roze katoenen voering: Hoogboom Kapellen
Tassenband: Madeline de Stoffenmadam

Bloemencanvas: Bobby Sewing
Blauwe canvas: Madeline de Stoffenmadam
Grijze gabardine als voering: eigen stoffenvoorraad
Tassenband: Madeline de Stoffenmadam

Retrocanvas: Les Lisettes
Blauwe canvas (ook als voering): Madeline de Stoffenmadam
Tassenband: Madeline de Stoffenmadam

Jaquard: Madeline de Stoffenmadam
Blauwe interieurstof: Madeline de Stoffenmadam
Jeansvoering: Madeline de Stoffenmadam
Tassenband: Madeline de Stoffenmadam
De foto's werden pas om 1.30 uur 's nachts - enkele uren voordat ze werden afgegeven- getrokken. Maar in het echt zijn deze Vinktassen nog veel mooier, hoor 😉.  Met die twee maanden vakantie zal ik weer wat meer tijd hebben om te naaien. Een reden te meer om mijn blog in het oog te houden.

Langs deze weg wil ik de juffen van Lorun en Casper nogmaals bedanken voor alle goede zorgen. Zij hebben doorheen het jaar zoveel leuks meegemaakt, maar hebben het ook -zoals elk kind- af en toe moeilijk gehad. Dan konden zij steeds bij jullie terecht. Dankjewel hiervoor 💗!

Benieuwd naar nog meer moois? Neem dan zeker een kijkje op deze blogs:


Op naar de volgende editie! 

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 5 juni 2017

Een dromerige Jaanu

In mijn vorige blogpost toonde ik mijn tweede Jaanu die voldeed aan alle criteria van 'Let's Sti(c)k Together': Belgisch, waarin een restje stof werd verwerkt en met een hoog blingbling-gehalte. Vandaag toon ik met veel plezier mijn eerste versie. 

Na een duik in mijn stoffenkast koos ik voor een lichtroze piqué. Die stof kocht ik een tweetal jaartjes geleden voor mezelf om er een Nina Skirt van te maken. Eigenlijk ben ik nooit echt gezwicht voor die lichtroze tint, en nu ik zie hoe goed Lorun met die kleur wegkomt, ben ik blij dat deze piqué niet rond mijn benen hangt. 

Tijdens het knippen van de stof liet ik de zakken gemakkelijkheidshalve achterwege. Waarom zakken naaien als het toch alleen maar vol zand kan zitten?

Het kleedje naaide redelijk vlot in elkaar. Toegegeven; zonder het carbonpapier van Prym zou ik er niet aan begonnen zijn. Driewerf hoera voor deze handige blaadjes! Alle lijnen waarmee de grote stolpplooien worden gevormd, nam ik eerst over op de averechtse kant van de stof. Zo kon ik de lijnen netjes op elkaar spelden. Een tijdrovende bezigheid, maar de perfectionist in mij was content ;-).

Tijdens het stikken leerde ik een nieuwe naaitechniek: de Burrito. Dit is een - voor mij - nieuwe methode om de onderrand van de voering van het voorpand aan de naad te naaien. Nieuwsgierig naar die Burrito methode? Wel, ik vond er enkele leuke onder de Engelse zoekterm 'Burrito Method', zoals je hier kan zien. Deze techniek lijkt mij voor herhaling vatbaar, want de afwerking is op en top! 

Voor de paspel trok ik richting Veritas en Bobby Sewing. Ik geraakte er maar niet uit en besliste uiteindelijk om op safe te spelen. Soms heb ik het gevoel dat het jurkje nog iets mist, ik heb er bijna letterlijk mijn hoofd over gebroken, maar in combinatie met het jeansjasje vind ik het heel mooi. 

En zij ook. Gelukkig maar! De foto's lieten op zich wachten. De ene dag was het te nat, en de andere dag weer veel te warm,... Maar gisteren was een ideale dag voor wat fotootjes. Genieten jullie mee?





Patroon: Jaanu - StraightGrain
Stof: Les Lisettes
Paspel: Bobby Sewing

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 29 mei 2017

Let's Sti(c)k Together #2: knopen doorhakken!

Zo af en toe heb ik nood aan me-time. Me-time waarin ik de radertjes in mijn hoofd even on-hold zet en me enkele uren achter mijn machine zet. Mijn deelname aan de tweede editie van Let's Sti(c)k Together moest ik tot dit voorbije weekend nog waarmaken. Tijdens de zalige zomerse temperaturen van het Hemelvaartweekend bracht ik enkele uurtjes door op ons terras. Ik en mijn machine. En dat terwijl de kinderen naar hartelust speelden in het zwembad in onze tuin. Zalig genieten was dat!

Voor de tweede editie gingen we allen met deze criteria aan de slag:
* Dit is Belgisch
* Werken met restjes/ recycleren
* A touch of bling


Deze criteria alledrie gecombineerd krijgen was een heuse uitdaging. Vooral het werken met restjes/recycleren vond ik het moeilijkst. Ik kan alleen maar met open mond toekijken naar al wie dat wél kan, echt! Maar voor mij ligt dat recycleren zó ver uit mijn comfortzone, dat ik het van mezelf al knap vind als ik stofjes uit mijn restjesbak ergens in kan verwerken.
Daarom wilde ik in eerste instantie een patroon van Sofilantjes naaien. De overige twee criteria erbij matchen, vond ik echter zó moeilijk, dat ik dit idee uiteindelijk overboord gooide.
Research op het www en in mijn stapel naaiboeken brachten mij op heel wat leuke ideetjes. Zo passeerden  onder meer: appelzakjes, omkeerbare zakdoekdooshoezen, An-tasjes, pennenzakjes, vlaggenlijnen, en ook haar leuke trui de revue. Maar niets waar ik -naar mijn mening- de drie criteria succesvol in leek te kunnen combineren. Tot mijn laatst gekochte lap stof naar mij lonkte. Toen wist ik wat ik zou naaien:
Warme foto's in het mooie Planckendael.
Met een kleine fotobomber op de achtergrond ;-)

Detail van de glitterstof.
Die stof had ik gereserveerd om er een mooie Jaanu uit te maken. Zo eentje met een gigantisch hoog prinsessengehalte waar mijn dochter geen neen tegen zou zeggen. De Jaanu heeft door z'n grote stolpplooien gelukkig een getailleerd lijfje, want herinnert u zich deze blogpost nog? No way hosay dat ik mij hier een tweede keer door liet vangen! Want jawel, dat kleedje hangt hier sinds die eerste pasbeurt nog steeds onaangeroerd in de kast...

De Jaanu is een patroontje waar ik gaandeweg verliefd op werd. Tijdens het Sew Naaizweekend zag ik haar glitterversie waardoor mijn nieuwsgierigheid geprikkeld werd. Hoeveel Jaanu's Katrien eigenlijk al genaaid heeft; daar heb ik het raden naar. Maar dat het pareltjes zijn, één voor één, dat staat vast!

Dussss... A touch of bling: check!
Dit is Belgisch: check! (En nu maar hopen dat An van Straightgrain geen dame is uit Nederland, haha!)
En tenslotte: werken met restjes/recycleren.... Check! Waaaaant.... Dit kleedje is de tweede Jaanu die ik naaide. Mijn eerste -voorlopig nog ongeblogde- versie naaide ik zo'n maand geleden. Het korte bovenstukje van deze glitterjurk haalde ik uit het restje van mijn eerste Jaanu.

Hulp gevraagd bij de voering met ritssluiting met twee biezen...
Van de dochter moest ik de plooien zo goed als plat strijken. Dat getailleerd bovenlijfje mocht geen 'ballonnenrokje' hebben, vond ze. En ook met plat gestreken plooien valt het kleedje mooi. Die dochter van mij heeft soms wel goede ideeën, moet ik zeggen. De voorgeschreven blinde rits veranderde ik in een rits met twee biezen. Dat leek mij een veiligere keuze voor deze stof. Ik zocht me tevergeefs suf op het internet naar tutorials om de voering er proper in de krijgen, want nog nooit naaide ik een kleedje met zo'n sluiting. Wie oh wie kan mij hierbij hét antwoord geven? Want uiteindelijk deed ik maar wat ik het mooist vond, zonder zeker te zijn dat dit de juiste manier was.... De topstiksels maakte ik met gouden metallic garen.  En oh ja, het gouden biaislintje onderaan al gespot?  Blingbling all the way!

Kleedje getest en goedgekeurd! 

Patroon: Jaanu - StraightGrain
Stof: glitters - Les Lisettes / piqué - De Stoffenmadam
Missie geslaagd? Ik hoop het wel. Nieuwsgierig wat de andere dames naaiden met deze criteria? Neem dan zeker een kijkje op hun blog!


Op naar de derde editie zou ik zo zeggen!

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 24 april 2017

Let's Sti(c)k Together #1: op schattenjacht!

Van het ene avontuur in het andere!
Na de laatste blogmeet was ik duidelijk niet de enige die zin had in meer.
Zo richtte Marjolein, de dame achter de blog Flaflinko, een nieuwe groep onder de naam 'Let's Sti(c)k Together' op. Het eigenlijke doel van deze groep vol toffe naaimadammen is dat we onszelf op regelmatige basis uitdagen aan de hand van enkele afgesproken criteria.

Voor de kick-off van deze fijne challenges kwamen deze drie criteria uit de bus:
- kies een ongebruikt patroon uit je kast
- neem een stof die al minstens één jaar in je bezit is
- zomer!

Alsof mijn project uit de hemel kwam vallen, zeg ik u!
Want van zodra ik op haar blog botste, snelde ik naar mijn stoffenkast voor een mooie combinatie met net dat ietsje meer... Een gratis zalmroze couponneke van Cas & Nina -dat ik vorig jaar tijdens het Sew Naaizweekend had gekregen- in combinatie met een lichte jeans -dat ik eveneens vorig jaar op het Stoffenspektakel in een groot couponnenkraam had gekocht- trok ik vastbesloten uit mijn kast.

De Tulla jurk uit La Maison Victor werd uitvoerig gegoogled: welke mogelijkheden voor colourblocking waren er? Welke voor de hand liggende aanpassingen moest ik doen? Eventuele addertjes onder het gras?
Een bezoekje aan de binnenspeeltuin later kwam het overgetekende patroontje en de uitgeknipte patroondelen met kids en al mee naar huis. Dat is zo'n beetje 'den deal' hier geworden bij ons thuis: terwijl de kinderen zich in het zweet spelen en zich ontzettend amuseren, gaat mama 'werken' met haar naaikoffer ( ik moet u alvast niet meer zeggen dat ik daar écht van kan genieten).


Tijdens het naaien botste ik op een klein addertje: het rokgedeelte van het voorpand bleek 1 cm te smal. Ik mat alles nog eens goed na, controleerde de merktekens, maar kwam nogmaals tot hetzelfde besluit. Maar geen probleem! De drie plooien van het voorpand werden elk 3 mm minder diep gestikt. En zo werd dat addertje terug onder het gras gestopt ;-).


Het lijfje voerde ik eveneens volledig met de zalmroze stof. Tegenwoordig probeer ik restjes op te werken en had ik het jammer gevonden om nog een stukje van deze mooie stof bij in mijn restjesbak te proppen. Voor Lorun nam ik maat 116. Enkel de rok verlengde ik met jeans tot de grootste maat. Ook de plooien stikte ik 2,5 cm dicht i.p.v. de voorgestelde 2 cm. Toen het kleedje bijna klaar was, besloot ik de rokzoom in Loruns favoriete siersteek te naaien: hartjes overal!

En het gebeurt niet vaak (omdat het wegens de grootte niet altijd mooi past) maar mijn label werd er onmiddellijk ingenaaid wegens 'best-wel-fier-op-dit-jurkje'.

Loruns reactie op het kleedje was goud waard. Echt! Tot ze het mocht passen...
"Mama, dat kleedje spant helemaal niet. Da's veel te groot."
Laat ik na deze pasbeurt maar besluiten  dat mijn dochter weet wat ze wilt: aansluitende kleedjes zoals ik er onlangs eentje naaide. Of dit kleedje dan ook vaak uit de kast zal komen, daar heb ik het raden naar. Fingers crossed!



Patroon: Tulla Jurk - LMV Editie 3 mei - juni 2015
Stof: Zalmroze: Cas & Nina / Jeans: couponnenkraam Stoffenspektakel
In ieder geval leerde ik alvast dat een fantastisch patroon en een romantische stoffencombinatie al voor minstens een jaar gewoon voor het grijpen kunnen liggen in je eigen kast. Een challenge als deze vind ik dan ook súperleuk omdat je op die manier gedwongen wordt om je creatieve brein op volle toeren te laten draaien. Ook de andere deelneemsters hebben natuurlijk hun hoofd gebroken over deze uitdaging. Dat deze challenge een succes was, kan je verder lezen bij:


Lieve Naaizgroetjes en veel 'oohs' en 'aahs' gewenst tijdens het bekijken van al dat moois!
Stephanie

zondag 16 april 2017

De Ileana Dress, oftewel het veelzijdige zwierezwaaikleedje

Hoe het allemaal begon... (scrol gerust verder naar beneden voor de eigenlijke blogpost)
Een heel aantal jaren geleden, toen ik 19 was en net mijn eerste jaar in het Hoger Onderwijs voor bekeken hield, kocht ik mijn eerste naaimachine.  Toen nog een zeer eenvoudige Singer, dat ik voor weinig geld bij de Makro vond. Terwijl ik voorlopig bij de plaatselijke bakker werkte, nam ik tijd om na te denken over mijn verdere studieloopbaan. Een creatieve uitlaatklep in die periode vertaalde zich in wekelijkse naailessen waar ik steeds met veel plezier heenging. Rechte lijnen draadloos stikken op papier, zodat enkel de puntjes van je naald zichtbaar waren,... Daar begon het voor mij allemaal mee. Tot ik het tempo tijdens de les iets te traag vond gaan en mijn motivatie daardoor afnam. Ik ben dan ook een kei nieuwsgierig iemand als het op leren van technieken aankomt. Na mijn 'sabbat-nadenk-jaar' ontmoette ik mijn toekomstige man, ging ik samenwonen en studeerde ik af als lagere schooljuf. Door die rollercoaster kwam van naaien niet veel meer in huis.

Tot ik mijn twee pateekes kreeg en ik mijn creatieve vingers weer voelde kriebelen. Eerst vertaalde dat zich in eindeloos haken. Mutsen, sleutelhangers, en vooral handpoppen werden hier thuis aan de lopende band gehaakt. Een pijnlijke duimpees van het fijnere haakwerk hield ik er helaas aan over waardoor ik tijdelijk moest stoppen. Van een leuke haakvriendin die naailessen volgde, kreeg ik de naaikriebels stilaan terug te pakken. Mijn Singerke van de Makro werd ingeruild voor een degelijke Pfaff. Wat een immens verschil!

Ondertussen volg ik nu al enkele jaartjes naailes, maar ik vertel jullie graag over één van de eerste workshops die ik helemaal in het begin volgde. Die workshop was 'de Lotta jurk', gegeven door Marte van Compagnie M bij Bobby Sewing. Tijdens die workshop stikte ik mijn allereerste blinde rits, leerde Marte mij hoe je een print kan laten doorlopen, begreep ik dat veel knipjes geven in de naad leidt tot een mooier resultaat (cfr. het Lotta-kraagje), en maakte ik tijdens die workshop kennis met enkele toffe naaimadammen. Met een pracht van een jurk kwam ik thuis. Nooit had ik durven denken op zo'n korte tijd zoiets moois te kunnen maken. En mijn dochter stond er beeldig mee! Snel rolde er een tweede, en nog heel wat ander moois vanonder mijn naaimachine vandaan.

Een tweede workshop bij Marte was de Lucy Dress. En opnieuw leerde ik weer wat nieuws bij: smalle schouderbandjes netjes keren, naaien met elastisch garen om te smocken,... En alweer paste het kleedje mijn dochter als gegoten!

Langs deze weg wil ik Marte dan ook enorm bedanken. Zonder haar hulp had ik al deze technieken ongetwijfeld pas veel later onder de knie gekregen. Door haar bescheidenheid en wil om alles tot een goed einde te brengen, wist ik dat ik tijdens de workshops met een gerust gevoel kon blijven naaien (ook al kende ik er toen niet veel van, maar zij legde alles rustig en in begrijpbare taal uit), en dat ik achteraf trots kon zijn op het kleedje dat ik naaide.

En nu, enkele jaren later, staat Compagnie M garant voor heel wat veelzijdige patronen met een leuke vintage twist. Voor meisjes, vrouwen en nu ook voor jongens!
Het heeft lang geduurd voordat ik nog één van haar patronen naaide, zoals je in mijn vorige blogpost kon lezen, maar wat geeft het naaien ervan toch zoveel voldoening! Daar waar ik een keuze aan rugsluitingen of zakjes mis, weet ik dat haar patroonwerk mij telkens blij maakt.

Voor wie graag to the point leest...
Carte blanche kreeg mijn man bij Madeline De Stoffenmadam. Hij mocht de stof voor een volgend jurkje kiezen. Naargelang zijn stoffenkeuze zou ik een Compagnie M- patroontje samenstellen waar we beiden tevreden over zouden zijn. Toen zijn keuze viel op de donkerblauwe schelpjes moest ik toch even slikken. Een rustige print vraagt om een 'drukker' jurkje... En zo brak ik mijn hoofd over de talloze opties van Martes patronen. Een blik op mijn fournituren, een zoektocht op haar blog, en een dochter die houdt van zwierezwaaikleedjes bracht een uitkomst. Dat ik een kraagje wilde, stond al vast. Ik had mezelf iets te bewijzen na mijn vorige kleedje met kraag. Met een vals knopenpat kon ik de turkooise paspel netjes laten terugkomen. En zo geschiedde.




En opnieuw leerde ik iets bij. Eerder toevallig. Bij het innaaien van paspel grijp ik steevast naar mijn paspelvoetje. Maar voor het betere bochtenwerk bij de driehoekige kraag, merkte ik dat ik niet altijd goed kon zien of mijn naald wel degelijk op het paspelstiksel naaide. Ik nam mijn open voetje (dat ik normaal pas gebruik om de tweede laag stof op de paspel te bevestigen) en naaide de paspel er zonder probleem zeer netjes op. Dussss... Weer een weetje rijker na dit project! De kunde van dat open voetje wordt volgens mij zwaar onderschat.

Detail van het open naaivoetje.
Hier naai ik de tweede stof vast boven op de paspel,
maar dit voetje gebruik ik voortaan ook voor het bevestigen van de paspel op de eerste laag stof.

Zie ne keer hoe goed dat naaivoetje werkt!
Een blinde rits instikken met doorlopende print; daar kick ik op. Echt. Dat kan ik zo'n spannend moment vinden ;-). Zit die rits niet helemaal blind, of loopt de print niet door wanneer ik dat wil, dan gaat die rits er terug uit. Maar dit keer hoefde ik niets los te tornen. Wat een voldoening!


Patroon: Ileana Dress - Compagnie M
Stof: De Stoffenmadam
Fournituren: Bobby Sewing en Veritas
Vol trots trok Lorun haar nieuwe kleedje aan. Dat kraagje, hé? Het flapte niet hélemaal omhoog, maar toch kon het enkele steekjes gebruiken om beter plat te liggen. Welgeteld telkens ééntje vooraan en ééntje achteraan. Dat het kleedje zwiert en zwaait begot! En dat die vintage touch er toch een beetje inzit. Wij zijn fan van Compagnie M! En jij? Van welke patroonontwerp(st)er ben jij fan?

Vele lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

donderdag 13 april 2017

Ileana meets Lotta: Zomerzwaantjes voor Pasen

Toen Bambiblauw en de Melkbrigade bijna twee jaar geleden de handen in elkaar sloegen voor deze mooie Zomerzwanen, liet ik de hype even aan mij voorbijgaan. Pas wanneer deze stof toevallig in solden stond, kon ik er echter niet langer aan weerstaan.


Eigenlijk ging het kleedje er helemaal anders uitzien. Onderaan zou een groene boord komen. Omdat ik voldoende zwanenstof had om het ook zonder die boord te naaien, gebruikte ik het groene katoentje voor de zakjes met groene biais als accent. De oker gekleurde voering was eerder een ongelukske: het groen was op. Ergens in mijn achterhoofd kwamen groen en geel goed overeen, en pas toen het kleedje klaar was viel mijn frank: PASEN!!!


Tijdens het knippen wilde ik de achterpanden persé laten doorlopen, waardoor mijn lap stof min of meer te verknipt was geworden om het rokgedeelte deftig te laten doorlopen. Met deze 'bummer' in het achterhoofd, liep ook het naaien van de kraag redelijk mis... Het flapte nogal; laat het ons daarbij houden. Blijkbaar is plakkatoen definitely 'not done' voor het verstevigen van kraagjes. Vlieseline G785 is en blijft nog steeds een hele goede keuze voor het doen lukken van dergelijk kraaggeweld, als ik mijn naaijuf mag geloven (waarom greep ik dan toch naar die plakkatoen?).  Lichtjes teleurgesteld besloot ik om heel de kraag zo onzichtbaar mogelijk vast te naaien op het kleed. Niemand die deze kemel ziet, toch?


Patroon: Bovenstuk - Ileana,  Rokgedeelte - Lotta; beide van Compagnie M
Stof: Zomerzwanen - Bobby Sewing
Ook de zak in de zijnaad tornde ik wel drie keer los omdat ik dacht dat ik telkens iets verkeerd deed. Niet dus ;-). Enigszins blij met het uiteindelijke resultaat liet ik het jurkje aan Lorun zien. Ze wilde het meteen aan! Die zwaantjes toch, tsss. Mij het zo moeilijk maken ;-)!

Vele lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

zondag 19 maart 2017

Haar favorietje: de Nivalis #2

Dat dit kleedje een schot in de roos was, kan ik u verzekeren. Deze eerste Nivalis krijgt zelfs niet de kans om in haar kast te hangen! Omdat ik niet de indruk wilde wekken dat Lorun geen andere kleedjes heeft, naaide ik snel een tweede versie. En ook deze valt in de smaak. Ligt het aan de vrolijke kleurtjes of aan het patroon? Geen idee. Maar het kleedje naait als een trein en daagt mij uit om te colourblocken. En dat vind ik gewoonweg zó leuk!

Een dromerige meid...
De stof kocht ik op het Sew Naaizweekend bij Juffertje Uil. Zoals u ziet kocht ik net te weinig voor de mouwen, maar dat loste ik op d.m.v. een aangezet boordje (dat een volgende keer iets strakker mag zijn). Het gebeurt overigens niet vaak dat ik zo snel de schaar zet in pas gekochte stoffen. Meestal verdwijnt mijn naai-tijd en -enthousiasme als sneeuw voor de zon nadat de stof werd gewassen en de patroondelen geknipt. Maarrrr.... om de één of andere reden ben ik hier dan toch mooi in geslaagd. Wees maar zeker dat dit niet de laatste Nivalis zal zijn. Ook zij geeft grif toe met een lichte 'Nivalis-verslaving' te zitten. De Retrojurk van IeneMiene lijkt op een volwassen versie van de Nivalis, en ligt heel toevallig al enkele jaren in mijn kast... Zou ik het durven?

... met gevoel voor romantiek (ziet u daar het hartje dat ze vormt?)...

... die na een snelle shoot haar waterijsje dubbel-en-dik verdiend had!
Patroon: Nivalis - Sofilantjes
Stof: Juffertje Uil
Knopen: gekregen op de eerste blogmeet - Lanalotta


Veel Naaizgroetjes,
Stephanie