maandag 24 april 2017

Let's Sti(c)k Together #1: op schattenjacht!

Van het ene avontuur in het andere!
Na de laatste blogmeet was ik duidelijk niet de enige die zin had in meer.
Zo richtte Marjolein, de dame achter de blog Flaflinko, een nieuwe groep onder de naam 'Let's Sti(c)k Together' op. Het eigenlijke doel van deze groep vol toffe naaimadammen is dat we onszelf op regelmatige basis uitdagen aan de hand van enkele afgesproken criteria.

Voor de kick-off van deze fijne challenges kwamen deze drie criteria uit de bus:
- kies een ongebruikt patroon uit je kast
- neem een stof die al minstens één jaar in je bezit is
- zomer!

Alsof mijn project uit de hemel kwam vallen, zeg ik u!
Want van zodra ik op haar blog botste, snelde ik naar mijn stoffenkast voor een mooie combinatie met net dat ietsje meer... Een gratis zalmroze couponneke van Cas & Nina -dat ik vorig jaar tijdens het Sew Naaizweekend had gekregen- in combinatie met een lichte jeans -dat ik eveneens vorig jaar op het Stoffenspektakel in een groot couponnenkraam had gekocht- trok ik vastbesloten uit mijn kast.

De Tulla jurk uit La Maison Victor werd uitvoerig gegoogled: welke mogelijkheden voor colourblocking waren er? Welke voor de hand liggende aanpassingen moest ik doen? Eventuele addertjes onder het gras?
Een bezoekje aan de binnenspeeltuin later kwam het overgetekende patroontje en de uitgeknipte patroondelen met kids en al mee naar huis. Dat is zo'n beetje 'den deal' hier geworden bij ons thuis: terwijl de kinderen zich in het zweet spelen en zich ontzettend amuseren, gaat mama 'werken' met haar naaikoffer ( ik moet u alvast niet meer zeggen dat ik daar écht van kan genieten).


Tijdens het naaien botste ik op een klein addertje: het rokgedeelte van het voorpand bleek 1 cm te smal. Ik mat alles nog eens goed na, controleerde de merktekens, maar kwam nogmaals tot hetzelfde besluit. Maar geen probleem! De drie plooien van het voorpand werden elk 3 mm minder diep gestikt. En zo werd dat addertje terug onder het gras gestopt ;-).


Het lijfje voerde ik eveneens volledig met de zalmroze stof. Tegenwoordig probeer ik restjes op te werken en had ik het jammer gevonden om nog een stukje van deze mooie stof bij in mijn restjesbak te proppen. Voor Lorun nam ik maat 116. Enkel de rok verlengde ik met jeans tot de grootste maat. Ook de plooien stikte ik 2,5 cm dicht i.p.v. de voorgestelde 2 cm. Toen het kleedje bijna klaar was, besloot ik de rokzoom in Loruns favoriete siersteek te naaien: hartjes overal!

En het gebeurt niet vaak (omdat het wegens de grootte niet altijd mooi past) maar mijn label werd er onmiddellijk ingenaaid wegens 'best-wel-fier-op-dit-jurkje'.

Loruns reactie op het kleedje was goud waard. Echt! Tot ze het mocht passen...
"Mama, dat kleedje spant helemaal niet. Da's veel te groot."
Laat ik na deze pasbeurt maar besluiten  dat mijn dochter weet wat ze wilt: aansluitende kleedjes zoals ik er onlangs eentje naaide. Of dit kleedje dan ook vaak uit de kast zal komen, daar heb ik het raden naar. Fingers crossed!



Patroon: Tulla Jurk - LMV Editie 3 mei - juni 2015
Stof: Zalmroze: Cas & Nina / Jeans: couponnenkraam Stoffenspektakel
In ieder geval leerde ik alvast dat een fantastisch patroon en een romantische stoffencombinatie al voor minstens een jaar gewoon voor het grijpen kunnen liggen in je eigen kast. Een challenge als deze vind ik dan ook súperleuk omdat je op die manier gedwongen wordt om je creatieve brein op volle toeren te laten draaien. Ook de andere deelneemsters hebben natuurlijk hun hoofd gebroken over deze uitdaging. Dat deze challenge een succes was, kan je verder lezen bij:


Lieve Naaizgroetjes en veel 'oohs' en 'aahs' gewenst tijdens het bekijken van al dat moois!
Stephanie

zondag 16 april 2017

De Ileana Dress, oftewel het veelzijdige zwierezwaaikleedje

Hoe het allemaal begon... (scrol gerust verder naar beneden voor de eigenlijke blogpost)
Een heel aantal jaren geleden, toen ik 19 was en net mijn eerste jaar in het Hoger Onderwijs voor bekeken hield, kocht ik mijn eerste naaimachine.  Toen nog een zeer eenvoudige Singer, dat ik voor weinig geld bij de Makro vond. Terwijl ik voorlopig bij de plaatselijke bakker werkte, nam ik tijd om na te denken over mijn verdere studieloopbaan. Een creatieve uitlaatklep in die periode vertaalde zich in wekelijkse naailessen waar ik steeds met veel plezier heenging. Rechte lijnen draadloos stikken op papier, zodat enkel de puntjes van je naald zichtbaar waren,... Daar begon het voor mij allemaal mee. Tot ik het tempo tijdens de les iets te traag vond gaan en mijn motivatie daardoor afnam. Ik ben dan ook een kei nieuwsgierig iemand als het op leren van technieken aankomt. Na mijn 'sabbat-nadenk-jaar' ontmoette ik mijn toekomstige man, ging ik samenwonen en studeerde ik af als lagere schooljuf. Door die rollercoaster kwam van naaien niet veel meer in huis.

Tot ik mijn twee pateekes kreeg en ik mijn creatieve vingers weer voelde kriebelen. Eerst vertaalde dat zich in eindeloos haken. Mutsen, sleutelhangers, en vooral handpoppen werden hier thuis aan de lopende band gehaakt. Een pijnlijke duimpees van het fijnere haakwerk hield ik er helaas aan over waardoor ik tijdelijk moest stoppen. Van een leuke haakvriendin die naailessen volgde, kreeg ik de naaikriebels stilaan terug te pakken. Mijn Singerke van de Makro werd ingeruild voor een degelijke Pfaff. Wat een immens verschil!

Ondertussen volg ik nu al enkele jaartjes naailes, maar ik vertel jullie graag over één van de eerste workshops die ik helemaal in het begin volgde. Die workshop was 'de Lotta jurk', gegeven door Marte van Compagnie M bij Bobby Sewing. Tijdens die workshop stikte ik mijn allereerste blinde rits, leerde Marte mij hoe je een print kan laten doorlopen, begreep ik dat veel knipjes geven in de naad leidt tot een mooier resultaat (cfr. het Lotta-kraagje), en maakte ik tijdens die workshop kennis met enkele toffe naaimadammen. Met een pracht van een jurk kwam ik thuis. Nooit had ik durven denken op zo'n korte tijd zoiets moois te kunnen maken. En mijn dochter stond er beeldig mee! Snel rolde er een tweede, en nog heel wat ander moois vanonder mijn naaimachine vandaan.

Een tweede workshop bij Marte was de Lucy Dress. En opnieuw leerde ik weer wat nieuws bij: smalle schouderbandjes netjes keren, naaien met elastisch garen om te smocken,... En alweer paste het kleedje mijn dochter als gegoten!

Langs deze weg wil ik Marte dan ook enorm bedanken. Zonder haar hulp had ik al deze technieken ongetwijfeld pas veel later onder de knie gekregen. Door haar bescheidenheid en wil om alles tot een goed einde te brengen, wist ik dat ik tijdens de workshops met een gerust gevoel kon blijven naaien (ook al kende ik er toen niet veel van, maar zij legde alles rustig en in begrijpbare taal uit), en dat ik achteraf trots kon zijn op het kleedje dat ik naaide.

En nu, enkele jaren later, staat Compagnie M garant voor heel wat veelzijdige patronen met een leuke vintage twist. Voor meisjes, vrouwen en nu ook voor jongens!
Het heeft lang geduurd voordat ik nog één van haar patronen naaide, zoals je in mijn vorige blogpost kon lezen, maar wat geeft het naaien ervan toch zoveel voldoening! Daar waar ik een keuze aan rugsluitingen of zakjes mis, weet ik dat haar patroonwerk mij telkens blij maakt.

Voor wie graag to the point leest...
Carte blanche kreeg mijn man bij Madeline De Stoffenmadam. Hij mocht de stof voor een volgend jurkje kiezen. Naargelang zijn stoffenkeuze zou ik een Compagnie M- patroontje samenstellen waar we beiden tevreden over zouden zijn. Toen zijn keuze viel op de donkerblauwe schelpjes moest ik toch even slikken. Een rustige print vraagt om een 'drukker' jurkje... En zo brak ik mijn hoofd over de talloze opties van Martes patronen. Een blik op mijn fournituren, een zoektocht op haar blog, en een dochter die houdt van zwierezwaaikleedjes bracht een uitkomst. Dat ik een kraagje wilde, stond al vast. Ik had mezelf iets te bewijzen na mijn vorige kleedje met kraag. Met een vals knopenpat kon ik de turkooise paspel netjes laten terugkomen. En zo geschiedde.




En opnieuw leerde ik iets bij. Eerder toevallig. Bij het innaaien van paspel grijp ik steevast naar mijn paspelvoetje. Maar voor het betere bochtenwerk bij de driehoekige kraag, merkte ik dat ik niet altijd goed kon zien of mijn naald wel degelijk op het paspelstiksel naaide. Ik nam mijn open voetje (dat ik normaal pas gebruik om de tweede laag stof op de paspel te bevestigen) en naaide de paspel er zonder probleem zeer netjes op. Dussss... Weer een weetje rijker na dit project! De kunde van dat open voetje wordt volgens mij zwaar onderschat.

Detail van het open naaivoetje.
Hier naai ik de tweede stof vast boven op de paspel,
maar dit voetje gebruik ik voortaan ook voor het bevestigen van de paspel op de eerste laag stof.

Zie ne keer hoe goed dat naaivoetje werkt!
Een blinde rits instikken met doorlopende print; daar kick ik op. Echt. Dat kan ik zo'n spannend moment vinden ;-). Zit die rits niet helemaal blind, of loopt de print niet door wanneer ik dat wil, dan gaat die rits er terug uit. Maar dit keer hoefde ik niets los te tornen. Wat een voldoening!


Patroon: Ileana Dress - Compagnie M
Stof: De Stoffenmadam
Fournituren: Bobby Sewing en Veritas
Vol trots trok Lorun haar nieuwe kleedje aan. Dat kraagje, hé? Het flapte niet hélemaal omhoog, maar toch kon het enkele steekjes gebruiken om beter plat te liggen. Welgeteld telkens ééntje vooraan en ééntje achteraan. Dat het kleedje zwiert en zwaait begot! En dat die vintage touch er toch een beetje inzit. Wij zijn fan van Compagnie M! En jij? Van welke patroonontwerp(st)er ben jij fan?

Vele lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

donderdag 13 april 2017

Ileana meets Lotta: Zomerzwaantjes voor Pasen

Toen Bambiblauw en de Melkbrigade bijna twee jaar geleden de handen in elkaar sloegen voor deze mooie Zomerzwanen, liet ik de hype even aan mij voorbijgaan. Pas wanneer deze stof toevallig in solden stond, kon ik er echter niet langer aan weerstaan.


Eigenlijk ging het kleedje er helemaal anders uitzien. Onderaan zou een groene boord komen. Omdat ik voldoende zwanenstof had om het ook zonder die boord te naaien, gebruikte ik het groene katoentje voor de zakjes met groene biais als accent. De oker gekleurde voering was eerder een ongelukske: het groen was op. Ergens in mijn achterhoofd kwamen groen en geel goed overeen, en pas toen het kleedje klaar was viel mijn frank: PASEN!!!


Tijdens het knippen wilde ik de achterpanden persé laten doorlopen, waardoor mijn lap stof min of meer te verknipt was geworden om het rokgedeelte deftig te laten doorlopen. Met deze 'bummer' in het achterhoofd, liep ook het naaien van de kraag redelijk mis... Het flapte nogal; laat het ons daarbij houden. Blijkbaar is plakkatoen definitely 'not done' voor het verstevigen van kraagjes. Vlieseline G785 is en blijft nog steeds een hele goede keuze voor het doen lukken van dergelijk kraaggeweld, als ik mijn naaijuf mag geloven (waarom greep ik dan toch naar die plakkatoen?).  Lichtjes teleurgesteld besloot ik om heel de kraag zo onzichtbaar mogelijk vast te naaien op het kleed. Niemand die deze kemel ziet, toch?


Patroon: Bovenstuk - Ileana,  Rokgedeelte - Lotta; beide van Compagnie M
Stof: Zomerzwanen - Bobby Sewing
Ook de zak in de zijnaad tornde ik wel drie keer los omdat ik dacht dat ik telkens iets verkeerd deed. Niet dus ;-). Enigszins blij met het uiteindelijke resultaat liet ik het jurkje aan Lorun zien. Ze wilde het meteen aan! Die zwaantjes toch, tsss. Mij het zo moeilijk maken ;-)!

Vele lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

zondag 19 maart 2017

Haar favorietje: de Nivalis #2

Dat dit kleedje een schot in de roos was, kan ik u verzekeren. Deze eerste Nivalis krijgt zelfs niet de kans om in haar kast te hangen! Omdat ik niet de indruk wilde wekken dat Lorun geen andere kleedjes heeft, naaide ik snel een tweede versie. En ook deze valt in de smaak. Ligt het aan de vrolijke kleurtjes of aan het patroon? Geen idee. Maar het kleedje naait als een trein en daagt mij uit om te colourblocken. En dat vind ik gewoonweg zó leuk!

Een dromerige meid...
De stof kocht ik op het Sew Naaizweekend bij Juffertje Uil. Zoals u ziet kocht ik net te weinig voor de mouwen, maar dat loste ik op d.m.v. een aangezet boordje (dat een volgende keer iets strakker mag zijn). Het gebeurt overigens niet vaak dat ik zo snel de schaar zet in pas gekochte stoffen. Meestal verdwijnt mijn naai-tijd en -enthousiasme als sneeuw voor de zon nadat de stof werd gewassen en de patroondelen geknipt. Maarrrr.... om de één of andere reden ben ik hier dan toch mooi in geslaagd. Wees maar zeker dat dit niet de laatste Nivalis zal zijn. Ook zij geeft grif toe met een lichte 'Nivalis-verslaving' te zitten. De Retrojurk van IeneMiene lijkt op een volwassen versie van de Nivalis, en ligt heel toevallig al enkele jaren in mijn kast... Zou ik het durven?

... met gevoel voor romantiek (ziet u daar het hartje dat ze vormt?)...

... die na een snelle shoot haar waterijsje dubbel-en-dik verdiend had!
Patroon: Nivalis - Sofilantjes
Stof: Juffertje Uil
Knopen: gekregen op de eerste blogmeet - Lanalotta


Veel Naaizgroetjes,
Stephanie

zondag 12 maart 2017

Mix-and-match... Testing 1, 2, 3! Semper #1

Na mijn eerste kennismaking met de patronen van Sofilantjes kan ik maar niet genoeg krijgen van tricot. Ik blijf inspiratie vinden op de fb-pagina 'Sofilantjes Sew and Show' en op de blogs die ik volg. Eigenlijk geeft dat mij een raar gevoel, want nog niet zo lang geleden was ik een resolute katoen-lover. Meters en meters mooie katoentjes die onaangeroerd in de kast blijven liggen... Maar er zijn plannen in de maak. Jeej! Van zodra het lentezonnetje voor de nodige warmte zorgt, haal ik de patroontjes van Compagnie M boven. Want ook haar patroontjes kan je naar believen mixen en matchen. En laat dat nu net hetgene zijn waar ik mij nog meer in wil verdiepen.

Maar soit, dit volledig terzijde...
Ik naaide dus weer iets in tricot en probeerde meteen een tweede patroontje van Sofilantjes uit.
Dit keer kwam Casper aan de beurt voor mijn tweede mix-and-match test van Sofilantjes; nl. de Semper. Met de extra bijlage die je bij de downloadfile krijgt, kan je er ook een meisjesversie van maken. Wees maar zeker dat die er zit aan te komen!

Ik besloot om - naar mijn maatstaven- uitgebreid te mixen en matchen, zodat het een lekker stoere trui zou worden. Ook Casper kreeg inspraak. Hij koos het rode accentje in de zijzakjes, hoewel ik persoonlijk eerder een kobaltblauw boordje in gedachten had. Uiteindelijk pakt het nog goed uit, vind ik.
Waarschuwing: de drager van de Semper kan plots zeer rebels worden.
Caspers maten pasten helaas niet perfect in de matentabel. Voor zijn borstomtrek kwam ik uit bij maatje 110. Voor zijn taille resulteerde dit in maatje 116 (dat schattige bolle buikje zal er voor iets tussen zitten, denk ik dan). Rekening houdend met het feit dat kinderen nu eenmaal groter worden als je hen op tijd en stond eten geeft, en het gemak waarmee ik van de Semper een meisjesversie kan maken mits enkele simpele aanpassingen, waagde ik mij aan het uittekenen van een 116.

De Semper naaide als een trein. Wat zeg ik? Als een TGV! 's Avonds geknipt en 's morgens genaaid. Zelfs diezelfde namiddag nog foto's genomen. Alles gebeurde met de overlock en slechts hier en daar kwam de naaimachine eraan te pas voor een sierstiksel. Enkel bij de kap had ik de binnenstof verkeerd geknipt, maar omdat die stof toevallig langs beide zijden kon gebruikt worden, hoefde ik alleen maar de naad los te tornen en de delen om te keren. Tijdens de laatste pasbeurt nam ik drie cm weg bij de mouwlengten. Nu zit de trui nog een beetje ruim, maar zoals ik al zei: "Als ge ze op tijd en stond eten geeft, komt dat vanzelf wel in orde." Bovendien; nu heeft ons Lorun er (bijna) een kleedje bij. Hoera!

Even poseren met de hoodie. Lekker stoer!

Patroon: Semper - Sofilantjes
Stof: vogeltjes: Droomstoffen (gekregen op 1ste blogmeet) - rode en grijze boordstof: Stoffenmadam -
gestikte sweater: Les Lisettes - jeanstricot: Cas & Nina
Vele lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 6 maart 2017

Haar favoriete jurkje: de Nivalis #1

Op het naaiweekend in de Hoge Rielen werden we door een aantal sponsors flink verwend. Zo kreeg ik o.a. een mooie kortingsbon van Sofilantjes. Ik kende de naam al wel en had er al enkele mooie creaties van gezien. De stap om er ook patroontjes van te kopen, bleek steeds net iets te groot. Want tot voor kort waren tricot en ik geen beste maatjes. Kruisnaden kwamen regelmatig los, en in plaats van te genieten van wat ik had gemaakt, kon ik opnieuw gaan herstellen. En als er één ding is dat ik écht niet graag doe, is het dát wel.

Tot de komst van mijn nieuwe beste maatje. Na een lange periode van twijfel, hakte ik de knoop door om een nieuwe overlock te kopen. Eentje die we ook in de naailes gebruikten. Want die naden bleven -raar maar waar- altijd beter zitten. Zelfs kruisnaden losten nooit.

Dan is een kortingsbon voor tricotpatroontjes best verleidelijk gerief...  Ik besloot het erop te wagen en na enkele klikjes belandde er een mooi jurkje in mijn mailbox. Een mailtje naar een nabijgelegen copycenter en een autorit later, had ik het patroon in kleur op tafel liggen. Ik besloot all the way te gaan. Colourblock en al! Extra kruisnaden; hoera! Dat mijn nieuwe overlock maar eens liet zien wat die kon!

Het resultaat? Alle naden (ja, echt àlle naden) blijven zitten! Zelfs na twee wasbeurten is er nog niets gelost! Lorun was overigens heel tevreden toen ik van het Sew Naaizweekend terugkwam, want ze smeekte om haar kleedje direct te mogen aandoen. Zelfs eerst foto's maken lukte niet. Dit olifantenkleedje ging 's anderdaags met kind en al op stap naar haar klas. Vertelde ik al dat ze in de olifantenklas zit? Katsssiiing! Een dubbel scorende mama! Zo fier dat ze was!



Patroon: Nivalis - Sofilantjes
Stof: De Stoffenmadam
Naaisters met tricotangst, gene paniek! Voor alles bestaat dus een oplossing 😉. Enkele fantastische hulplijnen kan je hier en hier alvast raadplegen. Oh ja, en als je locknaden moet losmaken; niet getreurd! Ook daarvoor kan je bij mij terecht.

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie


zaterdag 4 maart 2017

Mijn beer-e-ventje en bambling-meisje

Tijdens de zomervakantie zag ik ergens dé tip om voor eens en voor altijd komaf te maken met een onordelijke stoffenkast. Dat die omnigrid zeer handig in gebruik is, had ik al snel ontdekt tijdens het snijden van de skai voor deze tas. Maar dat dit ding er ook nog eens voor zou zorgen dat mijn stoffenkast weer piekfijn opgeruimd zou zijn, dat wilde ik toch nog wel even uittesten. Zo gezegd, zo gedaan. Met een verrassend resultaat als gevolg; er was gewoon nog plaats over in die kast van mij! Bye bye stoffenkoopstop!

Toen ik in november op naaiweekend ging, was Sandra van Miss Anaïs er ook. Na een lange dag naaien was een uitstapje naar haar winkel zeer verleidelijk. Ik hield mij nog goed in en kocht slechts twee halve metertjes lichte sweat om er Leather Sweaters voor de kinderen van te maken; een patroon waar ik dol op ben! In mijn voorblogse periode naaide ik er al enkele met telkens een heel verrassend resultaat. Ik tekende maatje 116 uit, hoewel Casper met zijn 107 cm een viertal cm kleiner is dan zijn zus. Nu nog een beetje aan de grote kant, maar zo hebben we er langer geniet van (en moet ik geen twee verschillende maten tekenen).

Uit de sweaterstof voor Casper kreeg ik net zijn trui geknipt. Loruns trui was echter andere koek... Hoe ik de patroondelen ook draaide of keerde; ik had net te weinig stof gekocht. De bruikbare stofbreedte van de bambi's bleek kleiner dan die van de beertjes. Gewoonlijk ga ik ervan uit dat een stofbreedte van 150 cm ook volledig kan gebruikt worden, wat bij deze bambi's helaas niet was (tenzij je er niet mee inzit om extra reclame te maken voor het merk ;-) ). Was dat een tegenvaller! Gelukkig kon ik bij Les Lisettes terecht om het ontbrekende deel bij te kopen (en heb ik nu nog een aanzienlijke lap over...) In november gekocht en op het Sew Naaizweekend genaaid. En zelfs helemaal niet in mijn stoffenkast beland. Daar word ik nu blij van, se!

Patroon: Leather Sweater - LMV editie herfst 2014
Stof: Miss Anaïs
Patroon: Leather Sweater - LMV editie herfst 2014
Stof: Miss Anaïs
Op een druilerige vakantiedag trokken we naar de binnenspeeltuin voor foto's. Best niet makkelijk dit keer. Zowel Lorun als Casper op dezelfde foto? What was I thinking?!?

Foto's trekken in een speeltuin... Dat is erom vragen precies ;-)
Let's 'vogue'!

 Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie